بسم رب الحسین(ع)

روز عرفه روز شناخت است اما شناخت چه کسی؟ به چه طریقی؟ از کجاباید شروع کرد ؟ کی شروع کنیم؟

وهزاران سوال دیگر که مرتبط با این موضوعند. البته خداوند به هرچیزی عالم است و آنچه به ذهن من حقیر میرسد این است:

از شرافت روز عرفه نمی گویم چون اکثر شما عزیزان مطلع هستید روزی که خداوند  در آن روز و در صحرای عرفات پدر و مادر بیرون شده از جایگاه عالی شان را به حرمت و عظمت و محبت  محمد و آل محمد(ص) بخشید و از سر تقصیرشان در گذشت آنهم به برکت دعایی که خداوند از طریق جبرئیل امین(ع) به حضرت آدم(ع) آموخت.

یا حمید بحق محمد(ص) ،  یا عالی بحق علی(ع) ،     یا فاطر  بحق فاطمه(س) ،     یا محسن بحق الحسن(ع) ،    یا قدیم الإحسان  بحق الحسین(ع) .

تمام حرف در روز عرفه روز شناخت یک جمله بیشتر نیست!!!  من عرف نفسه فقد عرفه ربه        یعنی هرکس خود را شناخت یقینا پروردگار خود را خواهد شناخت.

یعنی تا شناخت پروردگار عالم و رسیدن به او که ملازم همدیگرند فقط یک قدم فاصله است و آن شناخت و معرفت انسان به خودش است .

واین شناخت حاصل نمیشود مگر با بندگی خداوند در سایه اطاعت از اولیاء الله که همان محمد و آل محمد(ص) اند .  این مواقع نورانی و عزیز مانند روز عرفه و امثال این روز که  در طول سال  محدودند باید غنیمت شمرده شوند و ما با خواندن دعای عرفه که از امام حسین (ع)  صادر شده و به ما رسیده استکه خود دنیایی از معارف است و نهایت بندگی در آن موج میزند ، از خداوند همین را میخواهیم فقط یک کلمه   معرفت به نفس  

 

اللهم عجل لولیک الفرج والعافیة والنصر



+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و دوم مهر ۱۳۹۲ساعت 19:36  توسط محمد مهدی خدابنده لو  |